مقطعات

خدایگانا ، مهمان بنده بودستند

مهترا ، هر چند شعرم زان هر شاعر بهست

گرچه ما از جزغ نیاساییم

منت تو گردن من بنده را

گوشه ای از جهان گرفتستی

اختلاف مزاج تو خوش خوش

گر شاه جهان قصۀ من بنده بخواند

قطعۀ مدح مرا چون دل و چون دیدۀ خویش

اگر چه نرگس دان ها ز سیم و زر سازند