ملمعات گیلکی

دیشب آن گیل دل‌افروز، که بیمار اویم

یارب، این درد فراقا چه دوا شایه کدن

با گیل دلبر گفتم که: ای جان

قبله جان من تویی، گیل فرشته رنگ و بو

مرا که چشم تو از ناوک بلا بوزه

می دلا رنجا منی یعنی که چه؟

بتا، به تارک هجران دل مرا بوزی

گفتم: ای جان، ز درم باز آیی